როდესაც მოთამაშეები Lineage 2-ის ისტორიას იხსენებენ, უმეტესობა მაშინვე ასახელებს რევოლუციურ Chronicle 4-ს ან ლეგენდარულ Interlude-ს. თუმცა ამ ორ ცნობილ განახლებას შორის გამოვიდა Chronicle 5: Blood Oath — ქრონიკა, რომელმაც ჩუმად დაამატა თამაშის მრავალი მნიშვნელოვანი სისტემა და საფუძველი ჩაუყარა მის მომავალ განვითარებას.
Blood Oath გამოვიდა 2006 წლის 1 ივნისს კორეულ სერვერებზე, ხოლო რამდენიმე თვის შემდეგ დასავლეთის რეგიონებშიც გავრცელდა. Lineage 2-ისთვის ეს რთული პერიოდი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ თამაში კვლავ ძალიან პოპულარული რჩებოდა დსთ-ს ქვეყნებში, მსოფლიოში ოფიციალური აბონენტების რაოდენობა თანდათან მცირდებოდა. ამავე დროს ისეთი პროექტები, როგორიცაა World of Warcraft, სულ უფრო მეტ ახალ მოთამაშეს იზიდავდა.
NCsoft-მა ამ პრობლემებზე პასუხი C5 განახლებით გასცა — თამაშში დაამატა დიდი რაოდენობით ახალი კონტენტი, კლასების დაბალანსება, სოციალური სისტემების გაუმჯობესება და სამყაროს გაფართოება.
Lineage 2-ის მდგომარეობა C5-მდე
Chronicle 4-მა თამაში მნიშვნელოვნად შეცვალა და დაამატა:
მესამე პროფესია;
გმირების სისტემა;
S Grade აღჭურვილობა;
ეპიკური აქსესუარები;
ახალი მაღალი დონის კონტენტი.
თუმცა ამ ცვლილებებმა ასევე გაზარდა განსხვავება ძველ და ახალ მოთამაშეებს შორის.
დიდი კლანები აკონტროლებდნენ ციხეებსა და ეპიკურ რეიდ ბოსებს, ხოლო ახალ მოთამაშეებს სულ უფრო უჭირდათ მათთან დაწევა, რადგან ვეტერანებს უკვე ჰქონდათ მაქსიმალური დონეები და საუკეთესო აღჭურვილობა.
Blood Oath-ის მიზანი იყო შეენარჩუნებინა Lineage 2-ის რთული და სოციალური ბუნება, თუმცა ახალი მოთამაშეებისთვის თამაში უფრო ხელმისაწვდომი გაეხადა.
ელმორადენის სამყაროს გაფართოება
C5-ის ერთ-ერთი მთავარი მიღწევა იყო კონტინენტის რუკის დასრულება და ადრე განცალკევებული რეგიონების ერთმანეთთან დაკავშირება.
სიჩუმის მონასტერი
ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი ლოკაცია გახდა სიჩუმის მონასტერი, რომელიც რუნის ტერიტორიაზე მდებარეობდა.
ეს უზარმაზარი ნაგებობა აერთიანებდა მკაცრ ქვედა სართულებს, სადაც ბერები ცხოვრობდნენ, და დიდებულ ზედა დარბაზებს, რომლებსაც ანგელოზები იცავდნენ.
ლოკაციას ჰქონდა უნიკალური მექანიკა:
სანამ პერსონაჟს ხელში იარაღი არ ეჭირა, მას შეეძლო მონასტრის დიდ ნაწილში თავისუფლად გადაადგილება. მაგრამ როგორც კი მოთამაშე ნებისმიერ იარაღს აიღებდა, ბერები აგრესიულები ხდებოდნენ და დამრღვევს ესხმოდნენ თავს.
მონასტრის ცენტრალურ კოშკში ინახებოდა წმინდა გრაალი, რომელსაც იცავდა რეიდ ბოსი ანაისი, რომელსაც შეეძლო უხილავი პერსონაჟების აღმოჩენა.
წარმართული ტაძარი
ქალაქ რუნის ქვეშ გამოჩნდა წარმართული ტაძარი — საიდუმლო საკურთხეველი, რომელიც დემონ მეფე ტრიოლს ეძღვნებოდა.
მისმა ფარულმა მდებარეობამ, ბნელმა ატმოსფერომ და სპეციალური ქვესტით წვდომამ იგი თამაშის ერთ-ერთ ყველაზე იდუმალ ადგილად აქცია.
სტაკატოს ბუდე
ყვირილის ჭაობის აღმოსავლეთით დაემატა სტაკატოს ბუდე — გიგანტური მწერების კოლონია, რომელიც მაღალი დონის მონსტრებით იყო სავსე.
ლოკაციის სიღრმეში ცხოვრობდა ძველი დედოფალი შიედი, რომელიც მაღალი დონის მოთამაშეების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან სამიზნედ იქცა.
შუტგარტის გამოჩენა
Blood Oath-მა თამაშში დაამატა ჩრდილოეთის ქალაქი შუტგარტი და მის გარშემო არსებული ექვსი ახალი სანადირო ტერიტორია.
ეს ზონები გათვლილი იყო დაახლოებით 20-დან 63 დონემდე მოთამაშეებისთვის.
ახალი ლოკაციები:
სირცხვილის კრიპტები;
გაძარცული ველები;
ბოროტების ბუნაგი;
პაველის ნანგრევები;
უძველესი ლაბორატორია;
ყინულის ლაბირინთი.
განსაკუთრებით პოპულარული გახდა პაველის ნანგრევები და უძველესი ლაბორატორია, რომლებიც დაკავშირებული იყო გიგანტების უძველეს ტექნოლოგიებთან და შეშლილ მეცნიერთან — დოქტორ ქაოსთან.
ყინულის ლაბირინთი კი ერთ-ერთ საყვარელ ადგილად იქცა გამოცდილების მოსაპოვებლად და მოგვიანებით მისი ისტორია Freya-ს განახლებაში გაგრძელდა.
რატომ დავიწყებას მიეცა Blood Oath
მიუხედავად იმისა, რომ Chronicle 5 იყო Lineage 2-ის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური განახლება, მოთამაშეების მეხსიერებაში ის ხშირად დარჩა მხოლოდ გარდამავალ ეტაპად Chronicle 4-სა და Interlude-ს შორის.
ამის რამდენიმე მნიშვნელოვანი მიზეზი არსებობდა.
პირველ რიგში, ბევრმა ფრისერვერის ადმინისტრატორმა საერთოდ გამოტოვა C5-ის პერიოდი. ამის მთავარი მიზეზი იყო ის, რომ Chronicle 4-ის ფაილები გაცილებით ფართოდ იყო გავრცელებული და დიდი ხნის განმავლობაში ბევრი კერძო სერვერი სწორედ C4-ის ბაზაზე მუშაობდა.
შემდეგ გამოვიდა Interlude, რომელიც Lineage 2-ის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ვერსიად იქცა. ბევრი მოთამაშისთვის სწორედ Interlude გახდა თამაშის კლასიკური ეპოქის უმაღლესი წერტილი.
ამის გამო Blood Oath-ის ბევრი სიახლე დროთა განმავლობაში სწორედ Interlude-ს დაუკავშირდა.
სინამდვილეში, ბევრი ის მახასიათებელი, რომელიც მოთამაშეებს Interlude-ში უყვარდათ, პირველად სწორედ C5-ის პერიოდში გამოჩნდა:
უფრო დაბალანსებული კლასები;
გაუმჯობესებული კლანების სისტემა;
ახალი მოთამაშეებისთვის უფრო კომფორტული დასაწყისი;
ახალი უნარები;
ახალი სანადირო ზონები;
სოციალური მექანიკების ცვლილებები.
თუმცა C5-მა ისტორიაში საკუთარი მკაფიო ადგილი ვერ დაიმკვიდრა.
Chronicle 4 აღიქმებოდა როგორც თამაშის უდიდესი გარდაქმნა. მან მოიტანა გმირების სისტემა, S Grade აღჭურვილობა და ეპიკური კონტენტი.
Interlude კი ბევრი მოთამაშისთვის Lineage 2-ის კლასიკური ეპოქის სიმბოლოდ იქცა.
ხოლო Blood Oath ამ ორ გიგანტურ განახლებას შორის აღმოჩნდა და თანდათან დავიწყებას მიეცა.
C5 და Lineage 2-ის მომავალი
სინამდვილეში, Blood Oath-მა მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა Lineage 2-ის შემდგომ განვითარებაზე.
თამაშის პირველ წლებში მთავარი აქცენტი კეთდებოდა ჰარდკორ მოთამაშეებზე და დიდ კლანურ ბრძოლებზე.
იმისთვის, რომ მოთამაშეს წარმატებისთვის მიეღწია, მას სჭირდებოდა:
აქტიურ კლანში ყოფნა;
თამაშში რეგულარული შესვლა;
დიდ ჯგუფურ აქტივობებში მონაწილეობა;
საზოგადოების ნაწილი გახდომა.
სწორედ ეს სისტემა იყო Lineage 2-ის ერთ-ერთი მთავარი განსაკუთრებულობა.
თუმცა ამავდროულად ის ახალი მოთამაშეებისთვის სერიოზულ ბარიერს წარმოადგენდა.
NCsoft-მა სწორედ ამ პრობლემის გადაჭრა სცადა C5 განახლებაში.
მიზანი არ იყო თამაშის სრულად გამარტივება. დეველოპერებს სურდათ, რომ ახალ მოთამაშეებს ბუნებრივად შეძლებოდათ თამაშის სოციალურ სტრუქტურაში ჩართვა.
ამის საუკეთესო მაგალითი გახდა კლანის აკადემია.
ახალ მოთამაშეებს აღარ უწევდათ პირდაპირ უზარმაზარ კლანურ ომებში ჩართვა. თავდაპირველად მათ შეეძლოთ მიეღოთ საზოგადოების გამოცდილება, შეესწავლათ თამაშის მექანიკები და თანდათან მომზადებულიყვნენ დიდი ბრძოლებისთვის.
Lineage 2-ის ოქროს ხანა
საინტერესოა, რომ მიუხედავად ოფიციალურ სერვერებზე მოთამაშეების რაოდენობის შემცირებისა, სწორედ დსთ-ს რეგიონში Lineage 2-ის ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი პერიოდი დაიწყო.
ბევრი მოთამაშისთვის 2006 წელი თამაშის ნამდვილ ოქროს ხანად დარჩა.
ამ პერიოდში:
სკოლებსა და უნივერსიტეტებში Lineage 2-ზე საუბრობდნენ;
მოთამაშეები აქტიურად ურთიერთობდნენ ფორუმებზე;
ტარდებოდა კლანების შეხვედრები;
PvP ვიდეოები წარმოუდგენლად პოპულარული გახდა.
ცნობილმა მოთამაშეებმა და ვიდეოების შემქმნელებმა საზოგადოების შიგნით დიდი პოპულარობა მოიპოვეს.
სერვერების საუკეთესო მებრძოლები თავიანთი PvP ვიდეოების წყალობით ცნობილი ხდებოდნენ საკუთარი სერვერის ფარგლებს გარეთაც.
იმ პერიოდში Lineage 2-ის საზოგადოება ზომით უკვე კონკურენციას უწევდა World of Warcraft-ს.
თუ ადამიანს ჰქონდა კომპიუტერი და ინტერნეტი, არჩევანი ხშირად ასეთი იყო:
World of Warcraft თუ Lineage 2?
C5-ის მნიშვნელობა Lineage 2-ისთვის
დღეს Chronicle 5 შეიძლება ჩაითვალოს Lineage 2-ის განვითარების გარდამავალ ეტაპად.
ამ განახლებამ:
შეინარჩუნა თამაშის ჰარდკორ საფუძველი;
ახალი მოთამაშეებისთვის შესვლა უფრო მარტივი გახადა;
განავითარა კლანების სისტემა;
გააძლიერა სოციალური ურთიერთობები;
შექმნა საფუძველი მომავალი კონტენტისთვის.
Blood Oath-მა თამაში უფრო ხელმისაწვდომი გახადა, მაგრამ არ უარყო Lineage 2-ის მთავარი პრინციპები.
მასშტაბური ციხეების ალყები, ეპიკური ბოსებისთვის ბრძოლები და კლანებს შორის კონკურენცია კვლავ თამაშის ცენტრში რჩებოდა.
თუმცა ახლა ახალ მოთამაშეებს ამ სამყაროში შესვლა ოდნავ უფრო მარტივად შეეძლოთ.
დასკვნა: რატომ იმსახურებს Blood Oath გახსენებას
Chronicle 5: Blood Oath Lineage 2-ის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი განახლება იყო.
მან მოთამაშეებს მისცა:
დაუვიწყარი ეპიკური ბოსი ფრინტეზა;
ახალი ქალაქები და ტერიტორიები;
გაუმჯობესებული კლანური მექანიკები;
კლანის აკადემიის სისტემა;
უნიკალური Zariche-ის მექანიკა;
ახალი უნარები;
უფრო დაბალანსებული კლასები.
თუმცა ყველა ამ ცვლილების მიუხედავად, C5 ხშირად მხოლოდ ორ ლეგენდარულ ვერსიას შორის დავიწყებულ ეტაპად რჩება.
Chronicle 4 იყო თამაშის დიდი გარდაქმნის ეპოქა.
Interlude გახდა საკულტო კლასიკა.
ხოლო Blood Oath იყო ჩუმი რევოლუცია, რომელმაც Lineage 2-ის მომავალი მოამზადა.
დღეს ბევრი ის მახასიათებელი, რის გამოც მოთამაშეებს Lineage 2 უყვართ, სწორედ C5-ის პერიოდში გაჩნდა.
ამიტომ Chronicle 5: Blood Oath მხოლოდ დავიწყებული განახლება არ არის — ეს არის Lineage 2-ის განვითარების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი, რომელიც გაცილებით მეტ აღიარებას იმსახურებს.
